اما در «خیلی نگرانیم، شما لیلا را ندیدید؟» با طرح روی جلدش در نگاه اول اینطور به نظر می آید که نباید کار پیش پا افتاده ای باشد. مخصوصاً وقتی با یک نگاه تکه روایت های انتهای کتاب خودنمایی می کند.خوانش بخش اول اثر نگاه و نظر خواننده تغییر می یابد و به بخش دوم که می رسد افسوس می خورد که چرا بخش اول کتاب آنقدر ساده و پیش پا افتاده روایت شده است. . .