داوری "واو" اگر هزار و یک عیب و دردسر داشته باشد برایم یک حسن بزرگ دارد و آن هم خواندن و بررسی آثاری است که به طور معمول کمتر میل به دست گرفتن اش ایجاد می شود (حالا به هر دلیل!) . . .، رمان "خلوت مدیر "هم از این دست آثار است. اثری که آدم از خواندنش پشیمان نمی شود و بر خلاف تصوری که از این دست آثار وجود دارد کار قابل قبول و دفاعی است (هرچند متفاوت نباشد و نشود به چشم اثری متفاوت به آن نگریست). نویسنده اش  نیز "علی اکبر والایی" است، کسی که ...